Για «Αλιγκάρι» στο Πάϊκο

Ακόμα παραμένει στην μοναξιά του περιθωρίου και της Ελληνικής φύσης, μία περιοχή, γεμάτη περιπέτειες, ιστορίες, και «Μεγάλα Λιβάδια»! Πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε που μια κρύα μέρα του Χειμώνα, σκαρφάλωνα με ένα λιλιπούτειο Suzukaki στο Πάϊκο, περνώντας μέσα από την κρασομάνα Γουμένισσα, προς την Κάρπη και την γραφική Καστανερή.

Εκεί πάνω η κίνηση εκμηδενίζεται, και ο χρόνος σταματά, καθώς ο επισκέπτης αισθάνεται πως υπάρχει κάποιος που τον «καλωσορίζει» σε ένα μέρος φιλόξενο όπως το Όρος Πάϊκο.

Αφορμή για την εξόρμηση αυτή, στάθηκε ο 1ος Αγώνας Ορεινού τρεξίματος «Αλιγκάρι Run»που διοργάνωσε η ΔΕΘ Helexpo και ο Τάσος Τζήκας, ένας άνθρωπος που επιμένει Ελληνικά όχι μόνον γιατί αγαπά τον τόπο καταγωγής του, αλλά γιατί κάνει τα πάντα για να επιστρέψει σε αυτόν, εκπληρώνοντας τα παιδικά του όνειρα!

Ξέρετε αγαπητοί αναγνώστες, είναι ακόμα κάποιες περιοχές της «άλλης Ελλάδας» αυτής που ονομάζουμε εναλλακτικής, που δίνουν την αίσθηση ότι η Ελλάς δεν κατακτήθηκε εξ ολοκλήρου από Ιθαγενείς ημιβάρβαρους κατοίκους. Και αυτό γιατί ακόμα, υπάρχουν τόποι καλά «προστατευμένοι» που υπομονετικά περιμένουν μέχρι και σήμερα, την ανάδειξή τους. Αυτό αισθάνεται όποιος ακολουθήσει τις ξεθωριασμένες πινακίδες, που ξεκινούν απ΄την Γουμένισσα, μια κωμόπολη φημισμένη για το κρασί ανωτέρας ποιότητας, η οποία αποτελεί ορμητήριο προς τα Μεγάλα Λιβάδια, ένα Βλαχοχώρι που βρίσκεται 1200μ ψηλά «στον παράδεισο» του όρους Πάϊκου.

Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού ήρθαν από την Γραμμόστα το 1760, οι οποίοι έφυγαν από την Ήπειρο προσπαθώντας να γλιτώσουν από τους Τουρκαλβανούς, σε μια εποχή αρκετά δύσκολη! Λίγο αργότερα στην περιοχή, δημιουργείται ένας οικισμός μεγαλύτερος με το όνομα « Λιβάδι» προκειμένου να ενσωματωθούν σε αυτόν και άλλοι Βλάχοι, προερχόμενοι από περιοχές της Πίνδου.

Κάπως έτσι η κοινότητα πάτησε καλά στα πόδια της, αναπτύχθηκε οικονομικά, και αξιοποίησε την κτηνοτροφία την καλλιέργεια πατάτας αλλά και το εμπόριο. Στα τέλη του 19ου αιώνα ο αριθμός των κατοίκων έφτανε και τις 5.000 άτομα. Οι αγώνες ορεινού τρεξίματος “Αλιγκάρι Run” (Αλιγκάρι στην γλώσσα των Βλάχων, σημαίνει τρέξιμο) που έλαβαν χώρα την Κυριακή 25 Νοεμβρίου έδωσαν ένα συμβολικό «φιλί ζωής» στο φιλόξενο Βλαχοχώρι του Νομού Κιλκίς, που αποτελεί σκαλοπάτι στις φυσικές ομορφιές της γύρω περιοχής.

Με την κορδέλα που πάνω της αναγράφονταν οι λέξεις, «Μαραθώνιος Μέγας Αλέξανδρος» ξεκίνησαν οι δρομείς να τρέξουν στα 5 και 15 χιλιόμετρα μέσα στα μονοπάτια του Πάϊκου, μια μέρα βροχερή που θύμιζε σε όλους πως ο Χειμώνας ήρθε. Στα Μεγάλα Λιβάδια όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην πλατεία του χωριού όπου δεσπόζει ο παραδοσιακός ξενώνας- Ταβέρνα «Μοσχόπολις» με θέα ένα τοπίο που αλλάζει την διάθεση και χαλαρώνει εκείνους που το απολαμβάνουν. Οι απονομές του "Αλιγκάρι Run", δεν ταλαιπώρησαν κανέναν, γιατί ξεκίνησαν αμέσως μετά τον τερματισμό του τελευταίου αθλητή.

Την Σκυτάλη πήραν τα περίφημα «χάλκινα της Γουμένισσας» που συμπλήρωσαν συμβολικά το παραδοσιακό «χρώμα» που είχε η φιλοξενία των λιγοστών κατοίκων του χωριού. Στην επιστροφή έκανα στάση, σε ένα από τα επισκέψιμα καταφύγια του Μοναχισμού, τα οποία χρονολογούνται από την εποχή του Μεσαίωνα, και βρίσκονται σκαρφαλωμένα στις παρυφές του Πάικου, απ'όπου κανείς μπορεί να απολαύσει τις κρυφές ομορφιές του νομού Κιλκίς. Εδώ πάνω έχει αναπτυχθεί ένα εξαιρετικό δίκτυο μονοπατιών, τα οποία θεωρούνται κατάλληλα για περπάτημα, ορεινή ποδηλασία, και αποδράσεις για όλη την οικογένεια.

Στην περιοχή υπάρχουν μικρά ξενοδοχεία, όπως το «Δημοσθένης» που αναδύει την άλλη Ελλάδα που όλοι μας ψάχνουμε και ..σπάνια συναντούμε! Για φαγητό σας συστήνω να δοκιμάσετε κρέας στον φούρνο με την συνοδεία κόκκινου σε καραφάκι. Θα σας μείνει αξέχαστο!

Αγαπητοί μου φίλοι, νομίζω όλοι σας ξέρετε πως αυτή η μοναξιά του περιθωρίου εξακολουθεί να μαγεύει και να κερδίζει την καρδιά των ψαγμένων ταξιδευτών που αναζητούν μια διαφορετική περιπλάνηση στον μαγευτικό τόπο που λέγεται Ελλάδα!

Πώς θα πάτε.

Από τον δρόμο Θεσσαλονίκης –Έδεσσας στρίβεται δεξιά μετά την Πέλλα και στα 22 χιλιόμετρα φτάνετε στην Γουμένισσα. Προσοχή στους δρόμους που είναι γεμάτοι λακκούβες. Από Κιλκίς μέσω Πολυκάστρου, Αξιούπολης, Γοργόπη, Γουμένισσα.

Πού να πάτε

Στον Πεντάλοφο, αξίζει να επισκεφτείτε το μοναστήρι του Οσίου Νικοδήμου. Στην Γουμένισσα ,στα Οινοποιεία Μπουτάρη και Αηδαρίνη για να δοκιμάσετε το ομώνυμο κρασί. Στην Καστανερή για μια βόλτα στα στενά της ….θα σας ηρεμήσει. Αν αγαπάτε τις χωμάτινες διαδρομές με 4χ4 ανεβείτε στα Μεγάλα Λιβάδια και από εκεί πάτε προς τον Αρχάγγελο ή περιπλανηθείτε εκεί πάνω.

Πού να φάτε

Σίγουρα στα μεγάλα λιβάδια στην Μοσχόπολις. Εναλλακτικά, μπορείτε να κάνετε ένα ωραίο πικ-νικ κάτω από την πανδαισία των δένδρων του όρους Πάικου. Στον «Δημοσθένη», στο Τζάκι της Γουμένισσας όπου πρέπει να δοκιμάσετε μπουγιουρντί, ή αν θέλετε άπλετη θέα στην Πλατεία της Καστανερής που σερβίρει ντόπιες σπεσιαλιτέ, χοιρινές τηγανιές, χοιρινά λουκάνικα και όλα τα καλά του θεού!

Παντελής Τζερτζεβέλης.
more...