• facebook_icon
  • twitter_icon
  • youtube_icon
  • instagram
  • rss_icon
  1. Home
  2. News
  3. Νύχτα πάντα προχωρημένη Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ Ιατρού - ποιητή

Νύχτα πάντα προχωρημένη Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ Ιατρού - ποιητή

Νύχτα πάντα προχωρημένη  Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ Ιατρού - ποιητή
Νύχτα πάντα προχωρημένη

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ
Ιατρού - ποιητή

Απόψε στο γυαλί: ένας κι άλλος ένας και άλλοι πολλοί.
Πολλοί όπως κανένας.Όπως ύαινες ερεθισμένες από κίνδυνο που νιώθουν μόνο αυτές ή από θηράματα που περιφέρονται ανυποψίαστα.
Κόσμος πολύς στην κοντινή πλατεία.
Ο αέρας τεμαχίζεται από τα γαβγίσματα του υποψηφίου.
Οι πλάκες στενάζουν αλλά θα φτάσουν να επιζήσουν μέχρι το άλλο πρωί. Και το επόμενο και το μεθεπόμενο, θα ζήσουν μήνες και χρόνια· με μια φλούδα φευγάτη πάνω πάνω, αλλά το σώμα τού μπετόν ακέραιο.
Οι πλάκες. Εκτός αν κάποιοι αργότερα τις ξηλώσουν για να βάλουν άλλες πλουμιστές και πιο χαρωπές. Να τσεπώσουν τα υπεσχημένα σήμερα ή από καιρό πριν οι εργολάβοι. Όμως και να σβήσουν τις μνήμες των αυταπατών και των εξαπατήσεων του πολτού που θα έχει μέχρι τότε περπατήσει, θα έχει χορέψει ξαναμμένος πάνω τους. Γιατί οι πλάκες στις πλατείες και τους δρόμους κρατούν τη συλλογική μνήμη στα σκληρά μόριά τους.
Αλλά "κάτω από τα πεζοδρόμια δεν ήταν η αμμουδιά..."
Εν τω μεταξύ τα πυροτεχνήματα πληγώνουν το σκοτάδι που παλεύει να επουλώσει τις γρατζουνιές που έσυρε η μέρα στο σώμα της πόλης. Πυροτεχνήματα θριάμβου. Φωτίζουν για λίγο τα σπίτια γύρω, τα έκθαμβα πρόσωπα των υπηκόων που κοιτούν για λίγο ψηλά, ξεγελασμένοι προς στιγμήν πως είναι πολίτες. Σηκώνουν το βλέμμα και βλέπουν τον βασιλιά γυμνό. Είναι οι ίδιοι υπήκοοι που σεργιανούν στο διαδίκτυο και ξεγελιούνται πως "ξέρουν" αφού όλα εκεί βγαίνουν τάχα στο φως... Είναι το παραπλανητικό φως των ηλεκτρονικών πυροτεχνημάτων, των λαμπρών ετερόκλητων και αυτόκλητων φωτογραφιών.
Ακούς φίλε;
Την ώρα που "χτυπάς και χτυπιέσαι" μέσα στον -επιτηρούμενο από τον "μεγάλο αδελφό"- ορυμαγδό της εύκολης κριτικής, κάποιοι, οι πραγματικοί εχθροί σου, τρίβουν μανιασμένα τα χέρια, γελώντας σαρδώνεια στο ημίφως της αλήθειας.
Μεθαύριο θα έχεις, ακόμα μια φορά, ξεγελαστεί. Ύστερα, γραμμή στο σφαγείο. Όλοι μαζί, ένας ένας με τη σειρά του.
Αλλά το λάθος δε θα διορθώνεται.
Θα πληρώνουμε όλοι τον λογαριασμό της απρονοησίας σου.
Υπήκοε δύστυχε, θα δαγκώσεις το δόλωμα ξανά;
Σε περιμένω κλαμένο τη Δευτέρα.
Θα αντέξεις να με κοιτάξεις στα μάτια;
Εγώ θα σε συγχωρήσω ξανά, έτσι με έμαθαν, αλλιώς δε μπορώ πια. Εγώ, κάποιοι εμείς θα συγχωρούμε, θα σου δώσουμε το χέρι -επειδή κι εμείς, όλοι εμείς υπήκοοι όλοι παραπλανούμενοι και παραπλανούντες. Όλοι με πρώτους τους ψαγμένους και μπροστάρηδες· κυρίως τους «καλά πληροφορημένους».
Θα αλληλοκαταριόμαστε και αργότερα θα αλληλοσυγχωρούμαστε όλοι οι υπήκοοι.
Ο Ιεροεξεταστής όχι.
Και θα είναι ίσως πολύ αργά η Νύχτα.
Νύχτα πάντα προχωρημένη.

more...
© 2019 - Livemedia. All Rights Reserved