Μετωπική σύγκρουση Anthropic και Πενταγώνου για την τεχνητή νοημοσύνη στα αυτόνομα όπλα

Η εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης Anthropic βρίσκεται σε ανοιχτή σύγκρουση με το αμερικανικό Πεντάγωνο, καθώς αρνείται να επιτρέψει τη χρήση των μοντέλων της σε αυτόνομα όπλα και συστήματα παρακολούθησης Αμερικανών πολιτών.

Έπειτα από συνάντηση του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας, Ντάριο Άμοντεϊ, με τον υπουργό Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, το Πεντάγωνο έδωσε τελεσίγραφο στην Anthropic να αναθεωρήσει τη στάση της μέχρι την Παρασκευή, απειλώντας με διακοπή της μεταξύ τους συνεργασίας ή με αναγκαστική νομική συμμόρφωση.

Το υπουργείο Άμυνας, το οποίο ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προτίθεται να μετονομάσει σε υπουργείο Πολέμου, πιέζει έντονα τις αμερικανικές εταιρείες ΑΙ να καταργήσουν τους κανόνες ασφαλείας στα μοντέλα τους.

Στόχος είναι να επιτραπεί η χρήση τους για «όλους τους νόμιμους σκοπούς», στους οποίους περιλαμβάνεται η ανάπτυξη όπλων, η συλλογή πληροφοριών και η υποστήριξη στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Η ένταση μεταξύ των δύο πλευρών κλιμακώθηκε πρόσφατα, μετά την αποκάλυψη ότι το μοντέλο Claude της Anthropic χρησιμοποιήθηκε από την εταιρεία Palantir κατά τη διάρκεια της αμερικανικής επιχείρησης για την αρπαγή του πρώην προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολά Μαδούρο. Η ενόχληση του Πενταγώνου ήταν μεγάλη όταν η Anthropic ζήτησε εξηγήσεις από την Palantir για τη συγκεκριμένη χρήση.

Αν και οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις χρησιμοποιούν ήδη γλωσσικά μοντέλα από εταιρείες όπως οι Google, OpenAI, Anthropic και xAΙ, οι περισσότερες εφαρμογές μέχρι σήμερα δεν ήταν απόρρητες. Ωστόσο, το Πεντάγωνο αναζητά πλέον λύσεις για διαβαθμισμένα προγράμματα, ανακοινώνοντας μάλιστα αυτή την εβδομάδα σχετική συμφωνία με την xAI.

Σε περίπτωση που η Anthropic δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις, η κυβέρνηση εξετάζει πρωτοφανή και δραστικά μέτρα. Ένα σενάριο είναι η επίκληση του Νόμου Παραγωγής Άμυνας για να υποχρεωθεί η εταιρεία να υπακούσει. Ένα δεύτερο ενδεχόμενο είναι ο χαρακτηρισμός της Anthropic ως «κίνδυνος για τις εφοδιαστικές αλυσίδες» —ένας όρος που αποδίδεται συνήθως σε επιχειρήσεις εχθρικών κρατών— ο οποίος θα της στοίχιζε όχι μόνο τη συμφωνία με το Πεντάγωνο, αλλά και τις συνεργασίες της με άλλους κρατικούς εργολάβους.

Νομικοί κύκλοι, πάντως, επισημαίνουν ότι μια τέτοια κίνηση θεωρείται βέβαιο πως θα προκαλέσει ένα τεράστιο κύμα δικαστικών προσφυγών.