Στο χωριό του BVLGARI ..τους Καλλαρύτες!! Tου Παντελή Τζερτζεβέλη...
Στο χωριό του BVLGARI ..τους Καλλαρύτες!!
Tου Παντελή Τζερτζεβέλη
Ένα από τα ωραιότερα ταξίδια στην Ελλάδα είναι να οδηγεί κανείς στις μοναδικές οι δυτικές πλαγιές της οροσειράς της Πίνδου, οι οποίες διασχίζουν ένα μεγάλο τμήμα του Νομού Ιωαννίνων! Τα περισσότερα χωριά είναι χτισμένα σε υψόμετρο 1000μ, ακριβώς πάνω στο χείλος των γκρεμών. Από εκεί κανείς αγναντεύει τον ορίζοντα, και όταν ο καιρός το επιτρέπει, μπορεί να δει ακόμη και την θάλασσα! Οδηγώντας λοιπόν στην «περιπέτεια της Πίνδου», ο δρόμος οδήγησε εμένα και την παρέα μου, ψηλά στους Καλλαρύτες! Ένα ορεινό χωριό που εκτός από τις ψηλές κορυφές που το περιτριγυρίζουν, έχει ακόμη ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα που ξετρελαίνει τον επισκέπτη, που φτάνει στην είσοδό του! Τα τρεχούμενα νερά, που ακούει κανείς μόλις κλείσει την πόρτα του αυτοκινήτου , και αφεθεί στον λεπτό αέρα της φύσης των έρημων ψηλών χωριών, που ευτυχώς ακόμα αντιστέκονται στον χρόνο!
Πώς να πιστέψει κανείς πως μόλις το 1992 οι Καλλαρύτες ενώθηκαν με τον Νομό Ιωαννίνων, ενώ τον 18ο αι. αποτελούσαν αναπτυξιακό κέντρο, καθώς οι κάτοικοί του ασχολούνταν με το εμπόριο υφαντών, και την Αργυροχοία, διατηρώντας μάλιστα, «εμπορικούς οίκους σε ευρωπαϊκά κέντρα». Στο χωριό που σήμερα δεν ζουν περισσότεροι από 15 κάτοικοι, είχε την καταγωγή του ο γνωστός Βούλγαρης, «BVLGARI» των ωρολογίων, όπου μαζί με πολλές άλλες οικογένειες έφυγε από το χωριό το 1821, για να κατηφορίσει στην Παραμυθιά, όπου έμειναν αρκετά χρόνια. Το 1874 ο Σωτήριος Βούλγαρης έφυγε για τη Ρώμη, όπου άνοιξε αργυροχρυσοχοείο με τον γιαννιώτη Π. Κρέμο. Λίγα χρόνια μετά οι δύο συνέταιροι διέκοψαν τη συνεργασία και άνοιξαν δύο πανομοιότυπα μαγαζιά. Η επιχείρηση του Βούλγαρη, προόδευσε και λίγο αργότερα έκανε την εμφάνισή της ως «Bulgari» όπου εργαστήριά της μαθήτευσαν πολλοί αργυροχόοι οι οποίοι λίγα χρόνια αργότερα έβαλαν την δική τους υπογραφή στα ονομαστά παγκοσμίως κοσμήματα BVLGARI!
Οι Καλλαρύτες αποτελούν έναν ξεχωριστό προορισμό γιατί διατηρούν ακόμη κάτι από την αίγλη της εποχής εκείνης. Μια μπακαλοταβερνα ενός άλλου χωριανού του Ναπολέοντα Ζαγκλή η οποία βρίσκεται στην κεντρική πλατεία των Καλλαρυτών, αποτελεί πλέον σημείο συνάντησης, όλων όσων διαμένουν στο χωριό! Με τσίπουρο και εκλεκτούς μεζέδες η παρέα των ‘ολίγων» μαζεύεται καθημερινά προκειμένου να μοιραστεί τα νέα της και να αναπολήσει αρκετές στιγμές του παρελθόντος! Και ο γραφικός Ναπολέων, κάποτε κατηφόρισε προς την πρωτεύουσα για να μάθει γράμματα, αλλά όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, επέστρεψε στο χωριό, με την κυρά Λαμπρινή, την αγάπη του η οποία τον συντροφεύει και στηρίζει την ζωή του!Απίστευτη είναι και η συμβολή των δύο αγωγιατών, του κυρ Γιώργου και του κυρ Κώστα, οι οποίοι αναλαμβάνουν να κουβαλήσουν τα πάντα με τα δύο τους μουλάρια, με τρόπο παραδοσιακό, όπως τότε στα παλιά, που γυρνούσαν πιο συχνά μέσα στα πετρόχτιστα σοκάκια, όπου αντηχούσαν τα πέταλα από τις οπλές τους!
Αν πάτε..να τους βρείτε και να αφεθείτε στην απόλυτη απλότητα, ενός φιλόξενου «σπιτιού» που ο καθένας απολαμβάνει την φιλοξενία του!Καλό ταξίδι!
more...
Tου Παντελή Τζερτζεβέλη
Ένα από τα ωραιότερα ταξίδια στην Ελλάδα είναι να οδηγεί κανείς στις μοναδικές οι δυτικές πλαγιές της οροσειράς της Πίνδου, οι οποίες διασχίζουν ένα μεγάλο τμήμα του Νομού Ιωαννίνων! Τα περισσότερα χωριά είναι χτισμένα σε υψόμετρο 1000μ, ακριβώς πάνω στο χείλος των γκρεμών. Από εκεί κανείς αγναντεύει τον ορίζοντα, και όταν ο καιρός το επιτρέπει, μπορεί να δει ακόμη και την θάλασσα! Οδηγώντας λοιπόν στην «περιπέτεια της Πίνδου», ο δρόμος οδήγησε εμένα και την παρέα μου, ψηλά στους Καλλαρύτες! Ένα ορεινό χωριό που εκτός από τις ψηλές κορυφές που το περιτριγυρίζουν, έχει ακόμη ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα που ξετρελαίνει τον επισκέπτη, που φτάνει στην είσοδό του! Τα τρεχούμενα νερά, που ακούει κανείς μόλις κλείσει την πόρτα του αυτοκινήτου , και αφεθεί στον λεπτό αέρα της φύσης των έρημων ψηλών χωριών, που ευτυχώς ακόμα αντιστέκονται στον χρόνο!
Πώς να πιστέψει κανείς πως μόλις το 1992 οι Καλλαρύτες ενώθηκαν με τον Νομό Ιωαννίνων, ενώ τον 18ο αι. αποτελούσαν αναπτυξιακό κέντρο, καθώς οι κάτοικοί του ασχολούνταν με το εμπόριο υφαντών, και την Αργυροχοία, διατηρώντας μάλιστα, «εμπορικούς οίκους σε ευρωπαϊκά κέντρα». Στο χωριό που σήμερα δεν ζουν περισσότεροι από 15 κάτοικοι, είχε την καταγωγή του ο γνωστός Βούλγαρης, «BVLGARI» των ωρολογίων, όπου μαζί με πολλές άλλες οικογένειες έφυγε από το χωριό το 1821, για να κατηφορίσει στην Παραμυθιά, όπου έμειναν αρκετά χρόνια. Το 1874 ο Σωτήριος Βούλγαρης έφυγε για τη Ρώμη, όπου άνοιξε αργυροχρυσοχοείο με τον γιαννιώτη Π. Κρέμο. Λίγα χρόνια μετά οι δύο συνέταιροι διέκοψαν τη συνεργασία και άνοιξαν δύο πανομοιότυπα μαγαζιά. Η επιχείρηση του Βούλγαρη, προόδευσε και λίγο αργότερα έκανε την εμφάνισή της ως «Bulgari» όπου εργαστήριά της μαθήτευσαν πολλοί αργυροχόοι οι οποίοι λίγα χρόνια αργότερα έβαλαν την δική τους υπογραφή στα ονομαστά παγκοσμίως κοσμήματα BVLGARI!
Οι Καλλαρύτες αποτελούν έναν ξεχωριστό προορισμό γιατί διατηρούν ακόμη κάτι από την αίγλη της εποχής εκείνης. Μια μπακαλοταβερνα ενός άλλου χωριανού του Ναπολέοντα Ζαγκλή η οποία βρίσκεται στην κεντρική πλατεία των Καλλαρυτών, αποτελεί πλέον σημείο συνάντησης, όλων όσων διαμένουν στο χωριό! Με τσίπουρο και εκλεκτούς μεζέδες η παρέα των ‘ολίγων» μαζεύεται καθημερινά προκειμένου να μοιραστεί τα νέα της και να αναπολήσει αρκετές στιγμές του παρελθόντος! Και ο γραφικός Ναπολέων, κάποτε κατηφόρισε προς την πρωτεύουσα για να μάθει γράμματα, αλλά όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, επέστρεψε στο χωριό, με την κυρά Λαμπρινή, την αγάπη του η οποία τον συντροφεύει και στηρίζει την ζωή του!Απίστευτη είναι και η συμβολή των δύο αγωγιατών, του κυρ Γιώργου και του κυρ Κώστα, οι οποίοι αναλαμβάνουν να κουβαλήσουν τα πάντα με τα δύο τους μουλάρια, με τρόπο παραδοσιακό, όπως τότε στα παλιά, που γυρνούσαν πιο συχνά μέσα στα πετρόχτιστα σοκάκια, όπου αντηχούσαν τα πέταλα από τις οπλές τους!
Αν πάτε..να τους βρείτε και να αφεθείτε στην απόλυτη απλότητα, ενός φιλόξενου «σπιτιού» που ο καθένας απολαμβάνει την φιλοξενία του!Καλό ταξίδι!
more...