Τι συνέβη με τον Καντάφι και κατέληξε στη φυλακή ο Σαρκοζί

Ο άλλοτε πανίσχυρος Πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, βρίσκεται αντιμέτωπος με τη βαρύτερη σελίδα της πολιτικής του διαδρομής: ποινή κάθειρξης πέντε ετών για παράνομη χρηματοδότηση της εκστρατείας του το 2007 από το καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι.

Από τις βαλίτσες με μετρητά που φέρονται να ταξίδευαν από την Τρίπολη στο Παρίσι, μέχρι τις αποκαλύψεις που συγκλόνισαν τη γαλλική δικαιοσύνη, η υπόθεση εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά σκάνδαλα της Ευρώπης και έστειλε για πρώτη φορά Γάλλο πρώην Πρόεδρο στη φυλακή.

Τι έγινε μεταξύ Καντάφι και Σαρκοζί

- Το 2007, όταν ο Νικολά Σαρκοζί διεκδικούσε την προεδρία της Γαλλίας, υπήρξαν κατηγορίες ότι η προεκλογική του εκστρατεία χρηματοδοτήθηκε παράνομα από το καθεστώς του Λίβυου ηγέτη Μουαμάρ Καντάφι.

- Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, «στενοί συνεργάτες» και «ανεπίσημοι μεσάζοντες» του Σαρκοζί έλαβαν ή επιχείρησαν να λάβουν μεγάλα χρηματικά ποσά από τη Λιβύη.

- Ο Γαλλολιβανέζος επιχειρηματίας Ζιάντ Τακιεντίν είχε καταθέσει ότι μετέφερε βαλίτσες με μετρητά από την Τρίπολη στο Παρίσι για λογαριασμό της εκστρατείας, αν και αργότερα ανακάλεσε την κατάθεσή του.

- Το δικαστήριο θεώρησε ότι η όλη υπόθεση συνιστά συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και παράνομη χρηματοδότηση εκλογικής καμπάνιας, ακόμη κι αν δεν αποδείχτηκε πλήρως η διαδρομή όλων των χρημάτων.

Γιατί καταδικάστηκε ο Σαρκοζί

- Οι δικαστές έκριναν ότι η σοβαρότητα των στοιχείων – μαρτυρίες, καταθέσεις, ενδείξεις μεταφοράς δημόσιων λιβυκών κεφαλαίων – είναι αρκετή για να στοιχειοθετηθεί ενοχή.

- Έτσι του επιβλήθηκε ποινή 5 ετών φυλάκισης, εκ των οποίων τα 2 χωρίς αναστολή.

- Η πρόεδρος του δικαστηρίου, Ναταλί Γκαβαρίνο, υπογράμμισε ότι η ποινή πρέπει να εκτιθεί, ανεξάρτητα από την έφεση που προτίθεται να ασκήσει ο Σαρκοζί.

- Αυτό τον καθιστά τον πρώτο Γάλλο πρώην Πρόεδρο που οδηγείται στη φυλακή (καθώς ο Ζακ Σιράκ είχε καταδικαστεί με αναστολή).

Οι κατηγορίες και οι ισχυρισμοί

Το κατηγορητήριο ενοχοποιεί τον Σαρκοζί για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, κατηγορώντας τον ότι επέτρεψε σε στενούς συνεργάτες και μεσάζοντες να αναζητήσουν ή να λάβουν οικονομική ενίσχυση από τη Λιβύη για την καμπάνια του. Παρά την έλλειψη απόλυτης βεβαιότητας για το αν και σε ποιο βαθμό τα λιβυκά κεφάλαια έφτασαν στα ταμεία της εκστρατείας, η δικαστική έρευνα εντόπισε επαρκή στοιχεία ώστε να στοιχειοθετηθεί η καταδίκη.

Ο Σαρκοζί, αποχωρώντας από το δικαστήριο, μίλησε για «σκάνδαλο» και τόνισε ότι θα σεβαστεί την απόφαση, αν και τη χαρακτήρισε «εξαιρετικά ανησυχητική». «Αν πρέπει να κοιμηθώ στη φυλακή, θα κοιμηθώ στη φυλακή, αλλά με το κεφάλι ψηλά. Είμαι αθώος», δήλωσε.

Η δυσφορία ήταν εμφανής και στη σύζυγό του, Κάρλα Μπρούνι, η οποία αποχώρησε από την αίθουσα εκνευρισμένη, αφαιρώντας μάλιστα εξάρτημα μικροφώνου από δημοσιογράφο του Mediapart, του πρώτου μέσου που αποκάλυψε την υπόθεση.

Η «σκιά» του Καντάφι

Η υπόθεση έρχεται να αναδείξει για ακόμη μία φορά τον αμφιλεγόμενο ρόλο του Μουαμάρ Καντάφι, ο οποίος χρησιμοποιούσε τα τεράστια έσοδα από το πετρέλαιο της Λιβύης για να επηρεάζει ηγέτες και καθεστώτα. Από βαλίτσες γεμάτες μετρητά στις πολυτελείς επισκέψεις του στο εξωτερικό, μέχρι επενδύσεις σε ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και χρηματοδοτήσεις αφρικανικών καθεστώτων, το καθεστώς Καντάφι είχε οικοδομήσει ένα δίκτυο πολιτικής επιρροής που σήμερα παραμένει αμφιλεγόμενο και σκοτεινό.

Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, μέρος αυτών των χρημάτων φέρεται να κατευθύνθηκε στην καμπάνια του Σαρκοζί. Ωστόσο, η υπεράσπιση επιμένει ότι η δίωξη αποτελεί πολιτική σκευωρία που οργανώθηκε από πρώην συμμάχους του Λίβυου ηγέτη, εκδικητικά, μετά τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε ο Σαρκοζί το 2011 στη στρατιωτική επιχείρηση του ΝΑΤΟ για την ανατροπή του καθεστώτος.

Το επόμενο βήμα

Ο πρώην Πρόεδρος έχει περιθώριο μέχρι τις 13 Οκτωβρίου να τακτοποιήσει τις εκκρεμότητές του και να καταθέσει επίσημα έφεση. Η υπόθεση συνεχίζει να διχάζει τη γαλλική κοινή γνώμη, ενώ τα διεθνή μέσα ενημέρωσης παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, καθώς το σκάνδαλο αυτό αγγίζει όχι μόνο την πολιτική διαδρομή ενός πρώην ηγέτη της Γαλλίας αλλά και τις πολύπλοκες σχέσεις της Δύσης με τον εκλιπόντα Λίβυο δικτάτορα.